Jak zrobić gnojówkę z mniszka lekarskiego?
Gnojówkę z mniszka lekarskiego przygotujesz z całych roślin, wody i plastikowego pojemnika. Po 2–3 tygodniach fermentacji otrzymasz naturalny nawóz zawierający między innymi potas, fosfor i mikroelementy. Przed użyciem zawsze go rozcieńcz, a następnie podlewaj nim glebę, nie liście.
Czego potrzebujesz?
Do przygotowania gnojówki wybierz mniszek z miejsca oddalonego od dróg, oprysków i innych źródeł zanieczyszczeń. Najlepiej wykorzystać całe rośliny, czyli liście, łodygi i kwiaty.
Przygotuj następujące materiały:
- Plastikowe wiadro lub beczkę
- Świeży mniszek lekarski
- Deszczówkę albo odstaną wodę
- Siatkę lub inne przewiewne przykrycie
Nie używaj metalowego pojemnika. Podczas fermentacji roztwór może reagować z metalem, co pogarsza jakość preparatu. Plastikowe wiadro powinno być czyste i na tyle duże, aby po zalaniu roślin pozostawić kilka centymetrów wolnego miejsca.
Jak zrobić gnojówkę z mniszka lekarskiego?
Przygotowanie nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Najważniejsze są właściwe proporcje, dostęp powietrza i regularne mieszanie zawartości.
- Zbierz całe rośliny mniszka lekarskiego. Możesz użyć zarówno roślin kwitnących, jak i młodych okazów. Usuń ziemię z korzeni, jeśli również trafiają do pojemnika.
- Umieść mniszek w wiadrze do około 1/3 jego wysokości. Roślin nie trzeba siekać, choć ich rozdrobnienie może ułatwić przenikanie składników do wody.
- Zalej surowiec deszczówką albo odstaną wodą. Płyn powinien całkowicie przykryć rośliny, ale nie wypełniaj wiadra po sam brzeg.
- Przykryj pojemnik siatką lub luźno dopasowaną pokrywą. Ochroni to zawartość przed owadami i zanieczyszczeniami, a jednocześnie zapewni dostęp powietrza.
- Ustaw wiadro w cieniu lub półcieniu. W czasie fermentacji mieszaj zawartość co 2–3 dni, najlepiej drewnianym kijem.
- Pozostaw preparat na około 2–3 tygodnie. W chłodniejszych warunkach proces może trwać dłużej, a w cieplejszych przebiega szybciej.
- Przecedź gotową gnojówkę przed przelaniem jej do konewki. Resztki roślinne możesz przeznaczyć na kompost.
Na początku fermentacji na powierzchni pojawią się pęcherzyki i piana. Gnojówka jest gotowa, gdy pienienie ustanie, a roztwór ma intensywny zapach fermentacji. Nie stosuj go w nierozcieńczonej postaci.
Jak stosować gnojówkę z mniszka?
Gnojówka jest nawozem doglebowym. Rozcieńczony roztwór wlewaj bezpośrednio na ziemię wokół roślin, najlepiej rano albo wieczorem. Nie opryskuj liści, ponieważ skoncentrowany preparat może powodować ich uszkodzenia.
Stężenie dobierz do wieku i wrażliwości roślin:
| Typ rośliny | Proporcja gnojówka:woda | Sposób zastosowania |
|---|---|---|
| Rośliny dorosłe | 1:10 | Podlewanie gleby przy podstawie rośliny |
| Młode sadzonki i rośliny delikatne | 1:15 | Słabszy roztwór podawany na wilgotną glebę |
Proporcja 1:10 oznacza jedną część gnojówki na dziesięć części wody. W przypadku sadzonek zastosuj jedną część preparatu na piętnaście części wody. Nawożenie zwykle wystarczy powtarzać co 2–3 tygodnie. Podlewanie suchej ziemi bardzo mocnym roztworem zwiększa ryzyko uszkodzenia korzeni, dlatego przy przesuszonym podłożu najpierw lekko je zwilż.
Tak przygotowany nawóz można stosować między innymi pod pomidory, ogórki, paprykę, truskawki, poziomki, maliny, porzeczki, agrest, cebulę, czosnek oraz wybrane rośliny ozdobne. Zawarte w nim składniki, w tym potas i fosfor, wspierają wzrost, kwitnienie i owocowanie. Materia organiczna może też zasilać mikroorganizmy glebowe, które uczestniczą w rozkładzie resztek i przemianach składników pokarmowych.
Na co uważać?
Gnojówka z mniszka jest łagodniejsza dla roślin po rozcieńczeniu, ale nadal może zaszkodzić, jeśli stosujesz ją zbyt często albo w niewłaściwym miejscu. Przed nawożeniem sprawdź następujące kwestie:
- Nie podlewaj roślin nierozcieńczoną gnojówką, ponieważ zbyt wysokie stężenie może uszkodzić korzenie.
- Nie stosuj jej jako oprysku na liście ani na rośliny osłabione chorobami grzybowymi.
- Nie nawoź podczas silnego upału, tuż przed przymrozkiem ani na całkowicie przesuszoną glebę.
- Zachowaj ostrożność przy roślinach kwasolubnych, takich jak borówka, azalia, rododendron czy żurawina, ponieważ preparat może nie odpowiadać ich wymaganiom glebowym.
- Nie kieruj regularnego nawożenia do roślin wrażliwych na nadmiar azotu, na przykład niektórych sukulentów.
- Przerwij nawożenie, gdy pojawią się żółknięcie liści, zahamowanie wzrostu albo oznaki uszkodzenia korzeni.
Najbezpieczniejszy schemat to fermentacja przez 2–3 tygodnie, rozcieńczenie gotowego preparatu i podlewanie gleby co 2–3 tygodnie. Przy młodych roślinach użyj słabszego roztworu 1:15 i obserwuj ich reakcję.
